Vanaf 2026 stoppen alle verzekeraars met de zogeheten budgetpolis, waarbij verzekerden alleen volledige vergoeding kregen bij een beperkt aantal ziekenhuizen. Bestaande budgetpolissen, zoals de ‘Basis Budget’ van Zilveren Kruis of de ‘Principe Polis Budget’ van De Christelijke, krijgen een andere naam en invulling of worden per 1 januari 2026 ‘uitgefaseerd’. Hiermee komt een einde aan het risico dat verzekerden voor planbare zorg, zoals een heup- of staaroperatie, slechts bij een klein aantal ziekenhuizen volledig gedekt waren.
Beperkingen in naturapolissen
Ondanks deze verandering blijven andere vormen van beperkingen in de populaire naturapolissen bestaan. De belangrijkste inperking is de lage vergoeding voor niet-gecontracteerde zorg. Dit geldt voor de zorg van een ziekenhuis, kliniek of therapeut waar de verzekeraar geen afspraken mee heeft. Consumenten die toch voor zo’n zorgaanbieder kiezen, kunnen met flinke kosten geconfronteerd worden. Wie bij een zelfstandig behandelcentrum een behandeling van 1.350 euro ondergaat, kan – afhankelijk van de polis – minder dan de helft vergoed krijgen. Het restant moet de verzekerde zelf betalen.
“Dit is waar veel mensen onverwachts mee te maken kunnen krijgen”, zegt zorgverzekeringen-expert Koen Kuijper. “Je kiest een zorgverlener die goed voelt, maar krijgt later een flinke rekening omdat er geen contract is. Dat ziet een consument vaak niet aankomen.”
Goedkoopste polissen
Hoewel deze beperkingen voor verzekerden soms frustrerend kunnen zijn, sluiten ze aan bij een breder patroon: de polissen met de grootste beperkingen zijn doorgaans ook de goedkoopste op de markt. “Een lage premie komt bijna nooit zonder slechtere voorwaarden”, stelt Kuijper. “Verzekeraars kunnen de prijs laag houden door selectief te contracteren en lagere vergoedingen te bieden bij zorgaanbieders zonder contract. Dat hoeft geen probleem te zijn, zolang je weet waar je voor tekent.” Voor consumenten betekent dit dat de goedkoopste polis niet altijd de beste keuze is, zeker als je vaste zorgverleners hebt of regelmatig naar een gespecialiseerde kliniek gaat.
Beperkte toegang, beperkte vergoeding
Naast lage vergoedingen voor niet-gecontracteerde zorg blijven er in 2026 nog twee belangrijke beperkingen bestaan. Voor bepaalde klachten of behandelingen kun je bij bepaalde polissen alleen terecht in gespecialiseerde ziekenhuizen, doordat verzekeraars selectief contracteren. Daarnaast worden hulpmiddelen zoals stomamateriaal, sensoren, teststrips en verbandmiddelen vaak alleen volledig vergoed wanneer ze worden besteld bij een gecontracteerde leverancier, en niet bij de apotheek om de hoek.
Het hinderpaalcriterium wat in de zorgverzekeringswet staat wordt nog steeds, op zijn zachts gezegd, slecht uitgevoerd door de zorgverzekeraars. Dit komt omdat de wetgever verzuimd heeft, niet toevallig, om de criteria van de hinder goed uit te werken.