Reader Interactions

Reacties 2

  1. AvatarFrans Fakkers

    Helemaal mee eens. Zorg is van een ander kaliber dan een auto kopen of brood. Zorg gaat uit van een relatie aangaan met de zorgvrager, om samen te zoeken naar oplossingen voor de zorgvraag.. Uit onderzoek door BMC is o.a. gebleken dat heus niet altijd de duurste oplossingen worden gekozen, maar vaak alledaagse oplossingen geeft. Het rapport heet dan ook de “kracht van het Alledaagse’ Met name in de thuiszorg is dat een belangrijk uitgangspunt. En laten we dat niet onderschatten. Er werken zo’n 145.000 verplegenden en verzorgenden in de thuiszorg. bij een workload van 10 zorgvragers per dag kom je al snel er op uit dat dagelijks in die zorg ruim 1 miljoen mensen geholpen worden.
    Verzekeraars hebben statistieken per wijk, straat en weten heel goed hoe de thuiszorg wordt uitgevoerd. Dat kan nog goedkoper als die hele burocratische rompslomp er om heen eens wordt aangepakt. We horen dat al jaren roepen, maar er wordt niets aan gedaan. En als je het wel doet en daarmee bewijst dat het kan zijn er allerlei regels die dat dwarszitten. Wij hebben in West Brabant daar nu 10 jaar ervaring mee.
    Overigens zul je ook het onderwijs moeten aanpakken. Dat loopt ook achter en sluit niet meer aan bij de vraag naar zorg. Dat blijkt uit ons experiment met Samen Leren in de Wijk.
    Zie daarvoor de websites van Samen Leren in de Wijk en de Kruisvereniging Noord Brabant.

  2. AvatarRobert Kreis

    Probleem is dat wij ons in deze discussie fixeren op één facet, nl productie. Uit OESO gegevens blijkt dat Nederland een bijzonder lage patient-gebonden productie heeft. Dus wij doen rond diagnostiek en behandeling per 100.000 patienten veel minder dan andere landen. Dit terwijl onze totale kosten tot de hoogste behoren. Derhalve is niet de zorg duur maar ons zorgsysteem. De 40% tijdsbeslag aan bureaucratie van verzorgenden vertegenwoordigt alleen al een waarde van tenmiste 8 miljard die volledig onnodig is. Iedereen praat over lean maar niemand rekent door wat 10% zuivere productie vermindering daadwerkelijk “macro” oplevert. Het zal verwaarloosbaar zijn zeker in het licht van de honderden miljoenen die verloren gaan in het zorgtoeslag systeem.