Reader Interactions

Reacties 1

  1. AvatarBas Schiebaan

    Het hoge verzuim is geen gevolg van corona; voor corona was het verzuim al hoog in de zorg. Structureel hoog verzuim wordt ook niet veroorzaakt door verloop, werkdruk en hoge leeftijden. En de zorgsector is niet ziekmakend. Structureel hoog verzuim is een complex organisatievraagstuk.

    Als je met een timmermansoog kijkt, is elk verzuim hoger dan 5% het resultaat van een verzuimproces dat “onder georganiseerd” is. Het is niet één iemands fout, er gaat gewoon te veel mis en de onderlinge samenhang ontbreekt. Vaak is er sprake van historisch gegroeide weeffouten. De data en rapportages die bestuur en toezichthouders krijgen zijn niet voldoende voor grip op het vraagstuk. De werkdruk is te hoog om het vraagstuk met aandacht op te lossen, of is zelf deel van het probleem. De verzuim vraagstukken van de medewerkers zijn ingewikkeld en worden ervaren als gedoe. Als leidinggevende kan je er eigenlijk niets mee; je hebt er vooral last van. De samenwerking tussen lijn, staf, arbodienst en verzuimspecialisten gaat moeizaam. Het verzuimsysteem bijhouden lijkt belangrijker dan het verzuim oplossen. Maar “meer van hetzelfde” lost het verzuim niet op. Wat werkt dan wel?

    Door anders te kijken. Het gangbare mantra “ziekte overkomt je en verzuim is een keuze” veronderstelt dat werknemer en leidinggevende een bewuste keuze maken en daarmee de kous af is. Maar wanneer verzuim structureel hoog is, is er iets anders aan de hand. De organisatorische samenhang rondom verzuim is onvoldoende. Verzuim is geen individueel operationeel vraagstuk meer. Er is een onwenselijk en moeilijk te doorbreken evenwicht ontstaan. Verzuim is vergroeid tot een strategisch herinrichtingsvraagstuk.

    Dit is oplosbaar, maar niet op de gangbare wijze. Hoe dan wel? Stap 1: erkennen dat het een complex vraagstuk betreft. Een complex vraagstuk vraagt een complexe aanpak. Zo eenvoudig en helder mogelijk.