© bilderstoeckchen / stock.adobe.com
Vorig jaar ging het om gemiddeld 783 middelen, tegenover 712 middelen een jaar eerder.
Kosten beheersen
In 2026 blijven alle zorgverzekeraars een prefentiebeleid voeren. Nadat EUcare in 2025 ook overging op een preferentiebeleid, hebben alle zorgverzekeraars voor het eerst een dergelijk beleid.
Preferentiebeleid is een methode om de kosten voor medicijnen te beheersen. Ongeveer 10 procent van de totale uitgaven binnen de Zorgverzekeringswet is voor farmaceutische hulp. Door per werkzame stof slechts één of enkele leveranciers aan te wijzen waarvan het medicijn wordt vergoed, zijn de prijzen voor merkloze geneesmiddelen de afgelopen jaren sterk gedaald. Tegelijk wordt het ook in verband gebracht met medicijntekorten.
Voorkeurslijsten
Uit de analyse van de voorkeurslijsten voor 2026 blijkt dat de markt niet alleen wordt gedomineerd door generieke leveranciers. Gemiddeld is 6 procent van alle aangewezen voorkeursgeneesmiddelen in Nederland afkomstig van een innovatief geneesmiddelenbedrijf.
Tussen de verzekeraars zijn hierin wel verschillen zichtbaar. Zorgverzekeraars Menzis en Zilveren Kruis hebben voor 2026 het hoogste aandeel innovatieve geneesmiddelenbedrijven als voorkeursleverancier gecontracteerd. Bij beide concerns ligt dit aandeel op circa 7 procent van de aangewezen middelen. Andere verzekeraars zitten hier iets onder, waardoor het landelijk gemiddelde op 6 procent uitkomt.
Laten we hopen dat deze uitbreiding niet nog voor meer medicijntekorten gaat leiden.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben helemaal voor het inperken van bigpharma.
Maar deze manier als Nederland alleen zorgt er voor dat bigpharma Nederland kan chanteren met minder of geen leveringen van belangrijke medicijnen als er een, wel of niet geregisseerd, algemeen tekort optreed door rede X. Dan leveren ze liever aan landen die een betere prijs betalen dan de prijs in Nederland. België en Duitsland hebben geen of weinig medicijntekorten. De tekorten in Nederland hebben een bewezen causaal verband met het preferentiebeleid van onze zorgverzekeraars.
Dit moet een Europese gedragen preferentiebeleid zijn, maar daar zijn de pharmareuzen Italië en Duitsland waarschijnlijk tegen, dus dat zal er niet snel komen.
Opmerkelijk hoe dit artikel volledig leunt op commerciële consultancy‑partijen en geen enkele onafhankelijke bron, toezichthouder of wetenschappelijke analyse bevat. Dit is geen journalistiek, dit is het doorplaatsen van belanghebbende frames.
Preferentiebeleid heeft directe impact op medicijntekorten, continuïteit van zorg en patiëntveiligheid. De NZa, apothekers en diverse onderzoekers hebben daar al jaren stevige kritiek op. Dat perspectief ontbreekt hier volledig. Waarom?
Wanneer een artikel uitsluitend de commerciële analyse van partijen met een financieel belang reproduceert, zonder tegenkracht, zonder feitencheck en zonder maatschappelijke context, dan wordt de lezer niet geïnformeerd maar gestuurd. Dat is precies het tegenovergestelde van wat zorgjournalistiek zou moeten doen.