Finance

Focus op kwaliteit kan zorg tot 8 miljard besparen

Focus op kwaliteit kan zorg tot 8 miljard besparen

Door in te zetten op kwaliteit kan 4 tot 8 miljard euro bespaard worden in de zorg. Focus op kwaliteit betekent ondermeer dat sommige behandelingen niet nodig zijn. Bovendien worden complicaties voorkomen. Zo is het mogelijk de stijgende zorgkosten het hoofd te bieden. Dat schrijven management consultants van Booz & Company in de publicatie 'Kwaliteit als medicijn'.

Als artsen afzien van overbodige en ondoelmatige behandelingen bij patiënten, scheelt dit jaarlijks tot acht miljard euro aan zorgkosten. Dat zegt Ab Klink van Booz & Company, vrijdag in de Volkskrant. De oud-minister van Volksgezondheid baseert zich op gesprekken met bestuurders, artsen en hoogleraren over mogelijkheden om de explosief stijgende zorgkosten op te vangen. Deze maatregel is voor patiënten bovendien veel minder ingrijpend dan bezuinigingsmaatregelen als premies verhogen, meer bijbetalen, wachtlijsten invoeren of behandelingen niet meer vergoeden.

Uitkomstfinanciering

Klink en zijn collega-consultants pleiten daarnaast voor uitkomstfinanciering: zorgverleners zouden in eerste instantie moeten worden betaald op basis van de kwaliteit van de verrichtingen in plaats van voor het aantal verrichtingen dat ze uitvoeren. Op die manier kan onnodige en vermijdbare zorg voorkomen worden, stellen ze. “Een specialist zou moeten worden betaald voor de tijd die nodig is om een patiënt voor te lichten over de voor- en nadelen van operaties en behandelingen in plaats van alleen te betalen voor behandelingen”, constateert Klink.

Experiment

Minister Edith Schippers van Volksgezondheid kan zich vinden in de visie van de consultants. De minister was al van plan om te experimenteren met uitkomstfinanciering. “De minister heeft met zorgsectoren en zorgverzekeraars al akkoorden afgesloten over een beperking van het volume zonder dat er wachtlijsten ontstaan. Hierdoor zijn belangrijke stappen gezet om de zorg betaalbaar te houden, tegelijkertijd kwalitatief te verbeteren en verspilling tegen te gaan”, aldus een woordvoerder van Schippers.

Therapietrouw

Een ander element uit de analyse van Klink heeft betrekking op de gebrekkige therapietrouw. Skipr berichtte in april al over een berekening van Booz & Company waaruit blijkt dat het verhogen van therapietrouw de samenleving 2,4 miljard euro oplevert. Klink stelde toen dat gebrekkige therapietrouw in Nederland tot een productiviteitsverlies van negen tot dertien miljard euro leidt. Volgens Klink vormt het huidige gefragmenteerde stelsel een sta in de weg bij het vergroten van de therapietrouw, omdat de baten van een dergelijke maatregel niet gelijkelijk bij de verschillende stakeholders terecht komen. “De huidige incentives in het zorgstelsel zijn bijna allemaal gericht op meer volume”, aldus Klink. Om dergelijke prikkels buiten werking te stellen pleitte Klink in april voor integrale bekostiging op basis van gezondheidsuitkomsten.: “We zullen op zoek moeten naar slimmere verbindingen en de fragmentatie moet uit het systeem.”

9 Reacties

om een reactie achter te laten

Schulte

10 augustus 2012

Ik denk dat iedereen die de zorg kent het met Klink eens is. Sterker, zijn analyse bevat niets nieuws. Het grote probleem is het ontwerpen van een zorgstelsel waardoor de inefficiency werkelijk wordt bestreden.

Op dit moment is de aanpak die Klink voorstelt nog te weinig concreet om te beoordelen. Tja, dan lijkt het er op dat Klink vooral mooie plaatjes schetst om zo geld aan te trekken.

Wat mij betreft krijgt hij een of twee kleine pilot projecten om te laten zien dat hij gelijk heeft. Die pilots zouden moeten worden betaald door de zorgverzekeraars, want zijn voorstellen zijn in hun belang en komen overeen met hun taak. Alsjeblieft geen overheidsgeld van VWS naar een oud minister.

Bensdorp

10 augustus 2012

Focus op kwaliteit kan zorg tot 8 miljard besparen?

Booz & Company alias Klink & Co geven aan dat middels een focus op kwaliteit tot 8 miljard bespaard kan worden in de zorg. Hierbij speelt uitkomstfinanciering een belangrijke rol: de zorgverleners betalen o.b.v. de kwaliteit van de verrichtingen.

De gedachte dat uitkomstfinanciering (veel) kosten kan besparen is valide. Er wordt echter voorbij gegaan aan de uitvoerbaarheid en extra kosten die zo’n systeem met zich meebrengen, een medaille heeft twee kanten.

Tevens wordt in het artikel in de Volkskrant aangegeven “ dat zorgprofessionals meer heil zien in kwaliteitsverbetering: complicaties vermijden, opnamen vanwege medicatiefouten voorkomen ” en dat dit moet bijdragen aan de enorme kostenbesparingen. Dan rijst bij mij meteen de vraag wat denkt Klink dat de zorgverleners nu dan doen, geen complicaties en medicatiefouten voorkomen?

Tenslotte geeft de heer Klink in de Volkskrant aan “dat initiatieven voor verbeteringen van de werkvloer moeten komen". Hij bepleit tevens dat artsen afzien van overbodige en ondoelmatige behandelingen, echter in het huidige systeem van ‘marktwerking’ mist deze prikkel. Volgens mij is dan ook niet de werkvloer aan zet maar eerst de politiek!

Drs. Erwin Bensdorp
Senior onderzoeker QHC

ANH Jansen

10 augustus 2012

http://www.booz.com/media/file/BoozCo_Kwaliteit-als-medicijn.pdf

Men leze het rapport zelf. 28 paginas. Ouderen kunnen hun borst natmaken.

Uitkomstfinanciering ziet A Klink ook in de betekenis van gezondheidswinst van behandelingen. Die is bij jongeren groter dan bij ouderen. Impliciet suggereert hij om behandelingen bij ouderen niet langer te geven of te stoppen.

Het CDA zit op dezelfde lijn: publicatie door Gradus/Adelaar. Leven is Lijden en het lijden moet geleefd worden conform de christelijke traditie, cultuur en gewoonten in dit land.

A Klink kan het niet nalaten te verwijzen naar EHCI en vergeet de disclaimer van EHCI; hun rapport zegt niets over de kwaliteit van een zorgstelsel.
Ook blijft A Klink Obama foutief citeren.

En om nu anno 2012 aan te komen met publicaties uit 1996 om een stelling te bewijzen? zie pag 15.

Wie de data beheert, beheerst het debat.

Advies: lees het rapport zelf helemaal na en trek zelf de conclusie.

Laatste grap: A Klink haalt Mayo Clinic aan als voorbeeld van integrale aanpak. Mayo Clinic is een super efficient ziekenhuis dat volledig draait op fee for service. Enorme productie van zeer hoge kwaliteit en dat mag wat kosten.

A Klink zei het als Minister zelf: Mayo Clinic is in Nederland niet mogelijk.

En om dan nu aan te komen met Mayo Clinic als voorbeeld hoe het wel moet? (pg 17)

ANH Jansen

10 augustus 2012

Pagina 21: Ziekenhuizen die door zorgverbetering in volume teruggaan worden in eerste instantie gecompenseerd via winstdeling en door een andere wijze van betalen die juist ook artsen ruimte en comfort biedt.

De voorlopers zullen ook nog worden beloond met extra marktaandeel. De instellingen die voor volume blijven kiezen zullen dan terrein verliezen.

Belonen van kwaliteit betekent ook dat de opbrengsten niet enige tijd later alsnog zo maar afgeroomd kunnen worden. Dat is belangrijk om te voorkomen dat artsen via extra inspanningen voor kwaliteitswinst zorgen, maar vervolgens direct of na enige tijd fors worden gerantsoeneerd.

Dat is niet alleen ontmoedigend, het blokkeert vernieuwing op voorhand.

paginas 22 en 23. De ballon van de populatie bekostiging en regio budgettering wordt doorgeprikt.

Het risicovereveningsmodel tussen zorgverzekeraars is nu neutraal ingericht, maar zou bijvoorbeeld beste een lichte overcompensatie kunnen bieden voor chronisch zieken. Dit stimuleert de concurrentie tussen verzekeraars om juist die patienten die het meeste geholpen zijn bij zorgverbetering als verzekerde te krijgen.

Hamvraag wordt gesteld: op welke wijze kunnen verzekeraars zich van elkaar onderscheiden als zij moeten concurreren op kwaliteit?

In medische processen differentieren tussen verzekeraars gebeurt nog weinig, maar zou- indien op ethisch verantwoorde wijze ingezet - een grote verrijking kunnen zijn van de sturende rol van de zorgverzekeraar.

Gaat een cardioloog straks voor een CZ verzekerde anders te werk dan voor een VGZ verzekerde?

Dat is wat A Klink suggereert te willen bereiken.

Concurrentie op prijs naast concurrentie op zorgverbetering.

De budgettering door de Overheid zelf wordt door A Klink in het geheel niet genoemd. Rol van de ZiN? Belooft weinig goeds als verzekeraars zelf eigen richtlijnen mogen vaststellen en daar een eigen prijskaartje aan mogen hangen. Daar komt concurrentie op kwaliteit op neer.

Wat is het nut van het ZiN dan? (Of NZi?)

Anoniem

11 augustus 2012

Het rapport is inderdaad lezenswaardig, als een leuke borrel praat. Met onderzoek, of zelfs hypothese heeft het niets te maken.

Waaraan dient een goed rapport te voldoen?
1) reden van rapport vermelden. Waarom komt dit rapport nu, op dit moment door dit adviesbureau.
2) financiering: hoe is dit onderzoek gefinancieerd.
3) belangenverstrengeling vermelden (er zijn geen zinloze voorbeelden uit IVF praktijken genoemd....)
4) beschrijving van het onderzoek: hoe is het uitgevoerd, wie zijn (en waarom die juisyt??) geinterviewd?
5) welke hypothesen worden geformuleerd
6) hoe dit verder te onderzoeken.

Aangezien het rapport niet consistent is opgebouwd, is het moeilijk kritiek te leveren op een opbouwende manier.

Welk probleem wordt nu aangepakt? Dat lijkt te zijn " de kosten van de zorg in Nederland".
Hoe hoog zijn die kosten dan, en waaruit bestaan de kosten? Het lijkt erop dat de meeste kosten thans in de niet curatieve sector komen (AWBZ). Dus daar is veel geld te halen.

Meer therapietrouw. Daar geloof ik zelf ook in. Het aantal mensen dat stopt met de medicatie omdat elke 6 maanden de vorm en kleur van hun pillen veranderen is enorm. Dat DENK ik. Hypothese: de kosten, zowel financieel als kwalitatief, zijn hoger dan de besparing die het oplevert.

De beste ziekenhuizen blijven over. Wie bepaalt wat de beste ziekenhuizen zijn/ welke criteria (objectief, zodat vriendjespolitiek minder dan nu een kans krijgt).

Wat doen we met artsen die netjes volgens de richtlijn hebben gehandeld, maar zo wel een diagnose missen? De klacht ongegrond verklaren?

Wat doen we met behandelingen waarvoor geen evidence based medicine is? (Het meeste wat we doen is niet bewezen, mn op chirurgisch gebied)

Is evidence based medicine wel het hoogst haalbare? (er werd nog geen gerandomiseerd onderzoek gedaan naar springen uit vliegtuig met of zonder parachute...)

Kortom, een leuk discussiestuk, maar geen oplossingen. Alweer niet.
Er zullen wel keuzes gemaakt moeten worden. Pijnlijke keuzes. En niet door de individuele arts, maar door de politiek. Om zo de willekeur te voorkomen.

ANH Jansen

12 augustus 2012

In het Parool van zaterdag jl de ontboezeming van A Klink: 'De ex-minister wil het nieuwe model als consultant helpen invoeren. De CDA'er erkent dat zijn werkgever Booz&Co ook financiele motieven heeft, maar dat is '100 procent niet'de reden waarom hij er bij betrokken is. 'ik had dit als minister al willen uitvoeren, maar door de val van het kabinet is dat niet gelukt. Ik geloof hierin en ik weet dat minister Schippers dezelfde agenda heeft.

Zie de agenda van Schippers: geen verticale integratie, geen regio budgettering, geen populatie bekostiging, meer concurrentie en meer samenwerking, superconvenant en het MBI; wettelijke doorleverplicht voor artsen en zorginstellingen; gratis leveren van zorg.

Honorering Minister: 225.000 euro per jaar.

Zie de agenda van A Klink: verticale integratie, geen regio-budgettering,geen populatie bekostiging, meer concurrentie, en op prijs en op kwaliteit, verder afromen van inkomens van specialisten, specialisten niet in loondienst, inzet op intrinsieke goedheid artsen, gratis leveren van zorg.

Honorering Consultant A Klink: 275.000 per jaar excl bonus voor binnenhalen opdracht.

Intrinsieke goedheid bij consultants/adviseurs is onbekend. Leggen geen Eed van Hippocrates af.

Follow the Money. Hoezo economische prikkel?

We wachten het advies van W Bos in vertrouwen af. Ook hier geen economische prikkel van de zijde van KPMG; W bos doet het voor 400.000 euro per 4 dagen per week. Dag 5 is papadag en in de weekenden werkt W Bos niet.

A Klink is het prototype van een lid van de Nomenklatura in dit land. 28 pagina's copy en past met een nietje en VWS betaalt er 275.000 euro voor. Premie geld.

Over doelmatige besteding van premie en belastinggeld wordt dan niet meer gesproken.

Anoniem

12 augustus 2012

Staat crux op pag 7: "Dat doen we door te betalen voor kwaliteitsinitiatieven ..." Wie zijn die "we" en waarom deden "ze" dat 'gisteren' niet ...

P. de Leede

13 augustus 2012

Helaas wordt het begrip kwaliteit weer eens verkeerd gebruikt. Nu om de politieke onmacht via de noodgreep van de budgetsystematiek te rechtvaardigen. Een teruggang in een gerichte oplossende aanpak en daarmee het paard achter de wagen.

Die gerichte aanpak ligt besloten in de (negatieve) marktwerking (dalend kosten/prijseffect) in combinatie met het beteugelen van perverse prikkels (taak zorgverzekeraars en zorgaanbieders in onderhandelingen over het productievolume). Alles ligt er nu maar geef het een kans om tot wasdom te komen. Een stijging van de kosten bij de verdere introductie van de marktwerking in combinatie met zorgonderhandelingen was overigens voorzien. Als zich dat voordoet moet je niet in paniek geraken maar het beleid op de langer termijn aan de hand van de oplossingsaanpak toetsen en sturen. Maar dat zijn geen vaardigheden die politici beheersen.Teruggrijpen op oostblok mechanismen zal zoals het verleden heeft laten zien juist leiden tot steeds verder toenemende kosten maar is wel zo makkelijk. Decennia lang is de zorg gebudgetteerd en toch zijn de koste gestegen. Dat leidt tot de vraag of de voorgestelde kwaliteitsaanpak iets zal opleveren en hoe is het rendement te bepalen?

Een aanzienlijk kostenreductie kan verder worden gerealiseerd door meer professionele organisatiestructuren en een beter HRM beleid. De personele kosten bedragen immers ruim 60% van de totale kosten en de organisatie zijn verre van efficient en bedrijfsmatig. Niet ondenkbaar dat een gerichte aanpak zal leiden tot een aanzienlijke besparing.

Als volgende suggestie verdient het aanbeveling om het gehele kwaliteitsbeheersingssysteem tegen het licht te houden en daarmee de ongekende bureaucratie vanuit vooral de overheid (VWS, IGZ vragenlijsten, ZiZo kwaliteitsindicatoren, CIBG maatschappelijke verantwoording (2x), NZa verantwoordingen ( x aantal)kwaliteitsinstrumenten zorgverzekeraars (en ga zo maar door, alles in vijf tot achtvoud en betreft veelal dezelfde informatie maar dan weer andere geranschikt met andere software) aanzienlijk in te perken (één kwaliteitsinstituut is overigens maar een beperkte oplossing). Het is de vraag of van het kwaliteitsbeleid ook maar enige patiënt beter wordt terwijl de incidenten vergeleken met andere (productie)processen op de keeper beschouwd marginaal zijn. Men moet niet teveel letten op de disproportionele aandacht voor zorgleed in de media. Deze kostencomponent wordt overigens ingeschat op 10 tot 15% van de omzet.

Als laatste punt moet het toch niet zo moeilijk zijn om om tot een veel eenvoudigere bekostigingssystematiek te komen. De DBC systematiek was al veel te complex, niet transparant en kon onmogelijk tegemoet komen aan de belangen van alle betrokken partijen (overigens niet patiënten). De DOT systematiek is helemaal ongekend. De inspanningen die met de invoering zijn gemoeid en de extra kosten in het kader van de exploitatie zijn navenant onverantwoord.

Wie is er eigenlijk verantwoordelijk geweest de afgelopen jaren voor deze onnodig complexe en te dure zorgomgeving.............................................................

Peltenburg

13 augustus 2012

De perverse prikkels van de marktwerking moeten er echt uit. Ik ben bang dat er n.a.v. Dit rapport gewoon een extra dbc wordt gecreeerd waarin de arts extra uren kan opvoeren om de patient te overreden af te zien van behandeling of operatie e.d.. Dat lijkt me geen oplossing. Alle artsen gewoon in loondienst net als de kinderartsen met een goed gewogen salaris van pak hem beet maximaal de balkenende norm. Dan is de perverse prikkel van betalen per verrichting eruit. En daarnaast natuurlijk wel werken aan de kwaliteitsverbeteringen die het rapport voorstelt. En een maatschappelijke discussie over grenzen aan de curatieve zorg, net zoals er over abortus en euthanasie geweest is......

Top