ACTUEEL

'Verpleegkundig specialisten staan buiten spel'

Een aantal verpleegkundig specialisten is op non-actief gesteld of zelfs ontslagen omdat zij hun werk niet kunnen uitvoeren. Dat meldt Verpleegkundigen en Verzorgenden Nederland (V&VN) dinsdag. Het gaat om verpleegkundig specialisten die werkten in GGZ-instellingen, maar omdat zorgverzekeraars ze niet erkennen als hoofdbehandelaars, leveren ze niet de beoogde besparing op.

Verpleegkundig specialisten mogen zelfstandig diagnoses stellen en behandelen en zijn dus hoofdbehandelaar van patiënten. Maar in de polisvoorwaarden van zorgverzekeraars staat dat alleen klinisch psychologen, psychotherapeuten en psychiaters hoofdbehandelaar mogen zijn. Gevolg daarvan is dat de duurdere specialisten alsnog ingeschakeld moeten worden, terwijl dat eigenlijk niet nodig is.

Zuur

V&VN baalt ervan dat op deze manier het experiment, dat 5 jaar lang moet lopen, wellicht niet oplevert wat het zou kunnen opleveren. "Het is vooral zuur omdat het gaat om mensen die goed zelfstandig kunnen werken, vaak al jaren ervaring hebben en er inhoudelijk helemaal niets aan de hand is. Het is niet zo dat er fouten zijn gemaakt of dat er klachten liggen. Het gaat er alleen om dat zorgverzekeraars hen niet erkennen als hoofdbehandelaar", legt Francis Bolle van de beroepsvereniging uit.

In januari van dit jaar luidde Henk Bakker, voorzitter V&VN in een blog op Skipr de noodklok over de problemen rond de verpleegkundig specialisten. Naa r aanleiding van de berichtgeving in Skipr stelde PvdA Kamerlid Agnes Wolbert schriftelijke Kamervragen aan minister Schippers over de kwestie.

Eindverantwoordelijkheid

"Wij vinden dat de eindverantwoordelijkheid voor een behandeling echt bij de psychiater, klinisch psycholoog of psychotherapeut moet blijven liggen", reageert een woordvoerster van CZ. "Je kunt een HBO-opleiding met specialisatie niet vergelijken met een 14 jaar lange academische en postdoctorale studie. Dan zouden wij dus onze klanten moeten uitleggen: u heeft een zware depressie? Dan maakt het niet uit of u wordt behandeld door een psychiater of een gespecialiseerde verpleegkundige. Nee, dat gelijk scharen gaat voor ons echt te ver."

De Verpleegkundig Specialisten komen uit de koker van minister Edith Schippers. Idee erachter is dat de zorg doelmatiger wordt en het personeelstekort wordt opgelost. In de GGZ werken volgens Bolle naar schatting zo'n 400 verpleegkundig specialisten. Hoeveel ontslagen er al zijn gevallen, kan ze niet precies zeggen. (Skipr/ANP)

19 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

19 februari 2013

De woordvoerster van CZ doet er goed aan de feiten eerst maar eens op een rijtje te hebben alvorens te reageren. Ze meent, niet gehinderd door enige kennis van zaken, haar mening te kunnen geven. Mevrouw de woordvoerster: U praat poep!

Ten eerste: Verpleegkundig specialisten (master niveau) zijn anders opgeleid dan gespecialiseerd verpleegkundigen (HBO met specialisatie).

Ten tweede: Het gaat niet om het gelijk scharen van beroepsbeoefenaren. Het gaat om het efficient en effectief inzetten van kennis en kunde.
Psychiaters, klinisch psychologen en verpleegkundig specialisten kunnen heel goed in samenspraak bepalen wie voor welke patientengroep in aanmerking komt als hoofdbehandelaar. Het hoofdbehandelaarschap betekent in de praktijk niets meer of minder dan het coordineren van de zorg rondom de patient, De behandeling zelf wordt in de meeste gevallen door een team van o.a. psychiaters, psychologen en verpleegkundigen uitgevoerd, waarin ieder zijn vakspecifieke deel voor zijn rekening neemt.

Ten derde: Verpleegkundig specialisten komen niet uit de koker van minister Edith Schippers. Verpleegkundig specialisten vinden hun oorsprong in de VS, en zijn destijds door voormalig minister Borst (arts!) omarmd als een uitstekende oplossing voor de problemen waarvoor het Nederlandse zorgstelsel zich geplaatst zag. Uit internationaal onderzoek blijkt dat verpleegkundig specialisten als hoofdbehandelaar kwalitatief even goede zorg verlenen als andere disciplines. Dit ook nog eens tegen lagere kosten en met een hogere clienttevredenheid. Ook de artsen in de VS zijn erg tevreden met de verpleegkundig specialist, en spreken uit dat zij door hen nu weer toekomen aan de kern van hun vak, het verlenen van hoog complexe medische zorg, omdat zij de behandeling van laag tot middel complexe patienten aan de verpleegkundig specialist kunnen overlaten.

Het lijkt er meer op dat de houding van de verzekeraars een ordinaire geldkwestie is. Ze zijn namelijk druk bezig om over de afgelopen jaren te inventariseren hoe vaak DBC's door verpleegkundig specialisten zijn geopend, met de bedoeling de hiermee uitgekeerde gelden terug te vorderen. En nog meer winst te maken!

Het, ook nog eens in tegenspraak met de wettelijke bepalingen, tegen houden van de verpleegkundig specialist als hoofdbehandelaar, is slecht voor de belastingbetaler, zorgpremiebetaler, de patient, de zorginstellingen en de zorg in het algemeen.

Daarom, laat u allen horen in media en politiek om zo te laten weten dat de maatschappij een dergelijke arrogante en op geld beluste houding van de verzekeraars niet langer pikt!

wouters

19 februari 2013

De feiten spreken voor zich. Ik denk ook niet dat het de feiten zijn die ons als VS dwarsliggen. We hebben een goede lobby bij de zorgverzekeraars nodig.

Le Doux

20 februari 2013

En waar blijft "onze" minister? Wij verpleegkundigen zijn makke schapen. Altijd maar denken aan onze patiënten. Het wordt tijd voor actie! Op naar Den Haag, op naar de rechter. Ik ben de arrogante houding van de zorgverziekeraars meer dan zat!

Le Doux

20 februari 2013

We zijn hoofdbehandelaren al jaren doen we dit naar alle tevredenheid van patiënten en collega's. Dat staat hier niet ter discussie. Zorgverzekeraars weigeren te betalen. Dat staat ter discussie. Wie zijn de volgende beroepsgroep? Zij gaan er niet over wie voor wat wordt erkend in de wet BIG. Dit is de wereld op zijn kop. We hebben de zorg geprivatiseerd en ze maken er een zooitje van! Zorgverzekeraars hebben geen verstand van zorg!

Geerling

20 februari 2013

Het beeld zoals CZ het neerzet komt niet overeen met de opzet van het beroep VS GGZ.
In de discussie over de artikel 14 BIG beroepen lijkt steeds vaker vergeten te worden dat er in de GGZ drie separate beroepsgroepen zijn die op verschillende niveaus met elkaar samenwerken en slechts deels overlappende domeinen hebben.

Met de komst van de VS GGZ zijn er ook op het artikel 14 niveau drie volwaardige beroepsgroepen op alle niveaus in de GGZ, met elk een eigen aandachts- en deskundigheidsgebied.

In de optiek van CZ (en met hen vele anderen) is er sprake van een andere ordening waarin de ene beroepsgroep de andere aanstuurt, dit is met de groei van de verpleegkundige wetenschap en het verpleegkundig beroep een totaal achterhaald beginsel.

Daarom een oproep aan alle betrokkenen om de discussie te voeren op basis van de werkelijke uitgangspunten van het ontstaan van de VS GGZ en niet op de aangenomen werkelijkheid van anderen.

Peter Koopman

20 februari 2013

Het vergelijken van hulpverleners op basis van formele beroepsmatige opleidingsduur geeft een beeld: psychiater (6+4,5), klinisch psycholoog (4+2+3), verpleegkundig specialist ggz (4+3). De daarnaast noodzakelijke en/of gewenste persoonskenmerken en beroepsmatige ervaring alsook de affiniteit met specifieke doelgroepen en werkzaamheden blijft buiten beeld. De spreekbuis van CZ lijkt wel zeer beperkt qua horizon te zijn. Zorginstellingen werken in hun HRM beleid met functie-eisen. Over- of onderkwalificatie moet om verschillende redenen worden vermeden. Het gaat erom de juiste persoon in de goede functie te benoemen. In deze geeft de post-initiele beroepsopleiding verpleegkundig specialist ggz een zeer goede voorbereiding op het vervullen van diverse functies in de moderne ggz zo weet ik uit eigen ervaring. Maar blijkbaar is de ggz vergeten om enkele zorgverzekeraars "bij te scholen". De huidige onsmakelijke discussie leidt tot polarisatie en "witte woede". Dat wil toch niemand?

Groen

20 februari 2013

Natuurlijk hebben de verzekeraars gelijk. Het is in de somatische geneeskunde ondenkbaar. waarom in de GGZ dan wel. Het motief: geld.
Er is nu eenmaal het gegeven, meer dan eens bekrachtigd door de tuchtraden dat: wanneer je niet bekwaam bent, je ook niet bevoegd bent. Psychiaters mogen ook geen cytostatica voorschrijven, 1e jaars chirurgen geen liesbreuk opereren. Afgezien daarvan: in de ZVW (Zvb) staat het klip en klaar: " zoals medisch specialisten en klinisch/neuro- psychologen etc" (lees ook geneeskundige GGZ deel 1 en 2). Dat koopt een patient in en dan moet je hem/haar ook geen andere zaken leveren. Rundvlees is rundvlees en niet stiekem paardevlees

lidy van lankeren

20 februari 2013

Het systeem is eigenlijk altijd al andersom geweest. Een arts is behandelaar en is dus oppermachtig (neem steur janssen) terwijl als de behandelaar een 'spin in het web' functie heeft, zoals een verpleegkundige specialist, kun je beter van hen uit kijken wat er bij de patiënt nodig is... zelfs als dat alternatief zou moeten zijn of psychologisch of een verpleegkundige met een specialisatie (neem een stoma- of wondverpleegkundige).
Ik vermoed dat de volgende beroepsgroep dus de verpleegkundigen met een specialisatie zijn. De arts krijgt dadelijk weer alle macht, maar communiceren is ook een vak. Laat chirurgenwerk door een chirurg doen, maar de communicatie nou juist door die 'spin in het web'

Anoniem

20 februari 2013

@Groen
Uw reactie is onsamenhangend en het blijft raden waar u heen wilt met uw betoog.

Daarnaast is uw insinuatie dat er binnen de GGZ zaken stiekem gedaan zouden worden uiterst onsmakelijk!

Peter Koopman

20 februari 2013

Alles kan blijven zoals voorheen: bevoegdheid tot administratief boeken via een verlengde armconstructie. De werkelijk gemaakte kosten blijven dan onzichtbaar: we declareren dbc en zeker geen dot. Groen heeft gelijk: bekwaam leidt tot bevoegd. De deskundigheid tot observeren, verzorgen, verplegen, begeleiden, functioneel zelfstandig toepassen van enkele voorbehouden handelingen alsook het participeren in diagnostiek en behandeling van andere Biggers hebben alle verpleegkundigen al. De verpleegkundig specialist ggz heeft deze bekwaamheden ook, maar nu ook specifiek voor de brede ggz (verpleegkundigen zijn voor de gehele gezondheidszorg toegerust); de verpleegkundig specialist ggz is
wettelijk erkend om zelfstandig op te treden en kent haar grenzen. Hoeveel procent van haar werk overlapt het eigen deskundigheidsgebied van de psychiater of klinisch psycholoog? Laat ieder zijn eigen werk kunnen verantwoorden. Dat bevordert transparantie, voorkomt fraude en vermindert administratieve last. De verlengde arm kent ook haar beperkingen.

Alberts

20 februari 2013

@Koopman,
voor de klinisch (neuro-) psycholoog geldt 4+2+4, waarvan de laatste 6 jaar postdoctoraal.

Peter Koopman

20 februari 2013

@Alberts. De formele omvang van de beroepsopleiding klinisch psycholoog BIG is drie jaar. Deze wordt echter in vier jaar geboden.

Anoniem

20 februari 2013

functiedifferentiatie is achterhaald, het is niet goedkoper, de kwaliteit is niet beter, de consument weet zich geen raad met deze functionaris, de verantwoordelijkheidskwesties leveren problemen op, ze participeren niet volledig mee in de praktijk van een dokter....kortom, ik heb liever een echte dokter in mijn praktijk dan 2 niet dokters met het uiterlijk van een dokter maar niet met de kennis.

Anoniem

20 februari 2013

@Anoniem #13

Kunt u uw beweringen omtrent functiedifferentiatie staven met bronnen?

En kunt u mij uitleggen hoe ik aan iemands uiterlijk kan zien dat ik met een "echte" dokter van doen heb?

Peter Koopman

20 februari 2013

Naar mijn mening is de verpleegkundig specialist ggz geen HBO-dokter maar een topverpleegkundige. Als de patient een medisch specialist wenst en wanneer de patient zelf of de verzekeraar en/of de zorgorganisatie deze hulp bekostigt is er vanzelfsprekend niets op tegen ( in natura: vrije artsenkeuze?). De discussie gaat over de inzet in Nederland van een nieuwe doch wettelijk erkende beroepsbeoefenaar. Naar mijn mening dienen de drie ggz-specialisten (psychiater, klinisch psycholoog en verpleegkundig specialist ggz) met elkaar overleg te plegen over elkaars raakvlakken en aanvullende posities. Wat zou daarop tegen zijn? Ik ken patienten die zeer gesteld zijn op het contact met "hun" psychiater, maar er zijn er ook veel die "hun" verpleegkundige of de laatste tijd "hun" verpleegkundig specialist ggz niet zouden willen missen. In alle gevallen vormen deze hulpverleners voor de patient en diens familie het raakvlak met de ggz. En ggz is toch vooral specialistische zorg? Laten de drie erkende ggz specialisten elkaar aanvullen en samen optrekken en niet splitten. Ggz is voor velen toch al te vaak een black box. Transparantie en patientgerichtheid aub.

Anoniem

21 februari 2013

"Dan zouden wij dus onze klanten moeten uitleggen: u heeft een zware depressie? Dan maakt het niet uit of u wordt behandeld door een psychiater of een gespecialiseerde verpleegkundige. Nee, dat gelijk scharen gaat voor ons echt te ver."

Wellicht is het goed, te kijken naar het bedrijfsleven. Het gaat hier blijkbaar om geld en dus, wat de klant wil betalen voor een bepaald product.
Laten we dan zoeken naar de mening van de klant. Laten we het product(de verpleegkundig specialist) op de markt zetten, het effect evalueren middels klanttevredenheidsonderzoek en dan verder praten.
Nu hoor ik alleen maar ego's, die doen aan eilandjes pik!
Zou het niet moeten gaan over wat de klant vind?
En niet zoals nu, de suggestie van de zorgverzekeraar, gestaafd op aannames?

Frauenfelder

21 februari 2013

Reactie; “ Superzusters kunnen hun werk niet uitvoeren” of hoe het werkelijk zit met de verpleegkundig specialisten.
Verpleegkundig specialisten zijn verpleegkundigen die na hun vierjarige HBO-opleiding, eventuele subspecialisatie(minimaal 1,5 jaar) en klinische ervaring (2 tot 4 jaar)een twee- of driejarige Master in Advanced Nursing Practice hebben afgerond.
Deze opleiding leidt verpleegkundigen op in het klinisch redeneren, diagnosticeren, behandelen en wetenschappelijk onderbouwen van de door hen geleverde zorg. Dit houdt in dat de verpleegkundig specialist zelfstandig een behandeling mag starten en beëindigen Eveneens worden verpleegkundig specialisten opgeleid om hun zorg af te bakenen. De verpleegkundig specialist is dan ook heel goed in staat te bepalen waar de geleverde zorg niet meer tot diens domein behoort. De verpleegkundig specialist zal daar de medische specialist consulteren en zo nodig de zorg overdragen. Dit zijn de kerncompetenties waarvoor de verpleegkundig specialist wordt opgeleid. Daarnaast is de verpleegkundig specialist ingeschreven in het openbare BIG-register als verpleegkundig specialist (een beschermde titel) in artikel 14 (net als o.a de medisch specialist en de klinisch psycholoog). Met deze registratie verplicht de verpleegkundig specialist zich tot een streng toezicht door een onafhankelijke registratiecommissie.. Naast het volgen van verplicht geaccrediteerde na- en bijscholingen zal de verpleegkundig specialist moeten aantonen dat deze over voldoende klinische ervaring beschikt teneinde zich iedere vijf jaar te herregistreren.
De verpleegkundig specialist werkt veelal met een vaste groep patiënten/cliënten en richt zich volledig op het zorgpad van deze patiënten/cliënten. Hierdoor is hij/zij de spin in het web, in staat om een professionele relatie aan te gaan en als volwaardige gespreks/onderhandelingspartner van artsen te fungeren. Het doel van de verpleegkundig specialist is niet om “doktertje te spelen” maar om goed onderbouwde zorg te verlenen, zowel binnen de GGZ als binnen vele takken van de AGZ. De verpleegkundig specialist kan in diverse settingen van de gezondheidszorg als hoofdbehandelaar optreden mits daar goede afspraken over gemaakt zijn met samenwerkende artsen. De verpleegkundig specialist kan tegen een lager tarief hoogwaardige zorg leveren en in complexe zorgvragen als hoofdbehandelaar optreden. Echter de verpleegkundig specialist zal nooit de hoog complexe medisch specialistische zorg overnemen van artsen. Door een goede verdeling van patiëntengroepen en -stromen tussen artsen en verpleegkundig specialisten maar ook met andere professionals zoals de klinisch psychologen en bijvoorbeeld physician assistants blijft de alsmaar toenemende zorgvraag betaalbaar en tegelijkertijd van een ongekend hoge kwaliteit.
De ontwikkeling van deze verpleegkundigen stamt niet uit het tijdperk van minister Schippers maar heeft haar wieg gehad bij minister Borst. Een arts in hart en nieren maar met oog voor de kwaliteiten die hoogopgeleide verpleegkundigen kunnen ontwikkelen.
Sinds 2012 worden de verpleegkundig specialisten wettelijk ondersteund en mogen zij bepaalde voorbehouden handelingen indiceren, uitvoeren en eventueel overdragen aan derden. Zij zullen dit altijd doen in nauwe samenwerking met andere professionals in de zorg. De verpleegkundig specialisten zijn zich zeer bewust van hun verantwoordelijkheden en het tuchtrecht waaronder zij vallen.
Het is niet langer een kwestie van tegenhouden, want de verpleegkundig specialist bestaat al sinds 1997 in Nederland en heeft zijn registratie rond sinds 2008. Wettelijke kaders zijn ingegaan per 1 januari 2012. Het wordt dus tijd dat zorgverzekeraars de verpleegkundig specialist gaan beschouwen als een volwaardig artikel 14-beroep, zoals bij wet is vastgelegd. Raden van Bestuur, artsen waaronder psychiaters die medeverantwoordelijk zijn voor het jarenlange opleiden van verpleegkundig specialisten moeten gezamenlijk met de nieuwe zorgprofessionals afspraken maken over taakherschikking en samenwerking in de zorg. Hiervoor zijn officiële handreikingen ontwikkeld, over samenwerking in de zorg en over het implementeren van taakherschikking met alle betrokken partijen.
Hoe kan het zo zijn dat in een land waar de zorgvraag steeds verder toeneemt er gekibbeld gaat worden over de inzetbaarheid van kostenbesparende zorg van een hoge kwaliteit. Hierbij zullen minder complexe zorgtaken onder het domein van de verpleegkundig specialist vallen en hoogcomplexere zaken vaak gezamenlijk worden aangepakt. De juiste professional op de juiste plek.
Een groot deel van de zorgvragen in Nederland bestaat uit laagcomplexe zorgvragen. Zeker binnen de GGZ vaak gecombineerd met hoog complexe verpleegkundige zorgvragen in de sociale en psychosociale sfeer, zoals in de verslavingszorg, ADHD problematiek, de forensische zorg en in de kinder-en jeugdpsychiatrie. Ik ben van mening dat dit uitgelezen gebieden zijn waar de verpleegkundig specialist zich optimaal kan manifesteren.
Zorgverkeraars zouden meer moeten luisteren naar wat er werkelijk speelt in de zorg, wat patiënten en cliënten wensen. Minister Schippers heeft onlangs duidelijk aangegeven dat het veld mee moet denken hoe we de zorg betaalbaar moeten houden met behoud van kwaliteit. Dat is de discussie die gevoerd moet worden.
Odile Frauenfelder voorzitter V&VN Verpleegkundig Specialisten

Peter Koopman

21 februari 2013

@anoniem#16
De stelling betreft niet het gelijk zijn van anders opgeleiden, maar is het pleiten voor een gelijkwaardige administratieve positie.
Er is immers al te veel schimmig rondom dbc en zorgverzekering. Maak duidelijk waaruit het zorgaanbod op vraag en behoefte van de patient bstaat en wie wat geboden heeft. En bekostig deze zorg transparant voor de patient. Overigens is een hulpverlener geen "product" maar in de ggz een mens die zich beroepsmatig inzet met verantwoorde methoden en technieken en waar een productieve relatie met de patient voorwaarde voor succes is. Alleen op afstand administratief verantwoordelijk zijn doet geen recht aan de kern van dit zorgaanbod.
Overigens: een gespecialiseerd verpleegkundige is zoals eerder reeds werd uitgelegd niet hetzelfde als verpleegkundig specialist ggz. Vergelijk de gezondheidszorgpsycholoog met aanvullende profilering en de erkende specialist: klinisch psycholoog.
De zeer heldere reactie vanuit de nationale beroepsvereniging van verpleegkundigen en in het bijzonder van verpleegkundig specialisten verdient een groot compliment en tllt deze discussie naar een goed niveau.

Anoniem

22 februari 2013

@Koopman,

Ik onderschrijf ieder inhoudelijk argument van harte.
Het probleem echter lijkt mij in de taal te zitten.
Ik heb geleerd om aan te sluiten en mee te bewegen, om zo verandering mogelijk te kunnen maken.
Nu lijkt een ieder, andere taal te spreken. De reactie van cz is hier het grote voorbeeld in. Het spreekt zijn eigen taal en lijkt daarmee onbereikbaar. CZ lijkt zich niet te willen verdiepen en oogt daarmee als een dictatuur.
Mijn reactie was dan ook geënt op het spreken van de andere taal, mogelijk dat hierdoor ingang is te vinden..


Top