ACTUEEL

Zorgverzekeraars zien niks in Menzis' resultaatvergoeding ggz

Zorgverzekeraars VGZ, CZ en Zilveren Kruis/Achmea gaan niet mee in het plan van collega Menzis om behandelingen voor niet-chronische depressie te vergoeden op basis van zorguitkomsten. Zij zien andere manieren om in te zetten op een betere ggz dan financiële prikkels.

Dat melden woordvoerders van VGZ en CZ in het Eindhovens Dagblad op 16 augustus. Achmea-topman Willem van Duin zegt hetzelfde tegen BNR nieuwsradio. Begin deze week kondigde Menzis aan om vanaf 2019 achttien ggz-instellingen meer te betalen als behandeling van patiënten met angststoornissen of depressies goed aanslaan. Het gaat om een proef die drie jaar duurt, onder patiënten met niet-chronische aandoeningen die binnen een jaar zijn te verhelpen. Behandelaren worden volgens Menzis altijd betaald voor de behandeling die is geleverd, maar bij betere zorguitkomsten worden zorgverleners beloond. Patiënten zullen niets merken van het nieuwe beleid.

Kritiek

Het plan kwam de zorgverzekeraar van alle kanten op veel kritiek te staan. Zo noemde professor Damiaan Denys, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, het een ‘zeer gevaarlijk plan’. Marjan ter Avest, directeur van het Landelijk Platform Psychische Gezondheid, is bang dat het ‘een perverse prikkel’ oplevert. Inmiddels is de gesproken column van cabaretier Pieter Derks op Radio1 viraal gegaan. Derks stelt in een open brief aan Menzis alleen nog premie te betalen bij resultaat, dus als hij zorg afneemt, en hij vindt dat de zorgverzekeraar haar medewerkers regelmatig lange vragenlijsten moet afnemen om hun kwaliteit vast te leggen.

Proeftuin

Ook collega-zorgverzekeraars hebben hun twijfels bij de plannen van Menzis. Zo noemt een woordvoerster van CZ noemt het in het Eindhovens Dagblad ‘een gewaagde stap’, want het is ‘moeilijk’ om vast te stellen wat de kwaliteit van zorg precies is. Willem van Duin zegt dat het moeilijk is te beoordelen wat het effect is van zorgverleners. "Daarom werken wij bij voorkeur samen met de beroepsorganisatie en de patiëntenvereniging. Uiteindelijk is bij zorgverlening inspanning bepalend, resultaten zijn moeilijk als hard criterium te gebruiken."

VGZ en CZ werken aan kwaliteitsverbetering in de ggz, maar niet via de weg van het geld. VGZ  heeft met drie grote ggz-instellingen een proeftuin opgezet. De ggz-instellingen delen de uitkomsten van behandelingen, maar de verzekeraar laat het oordeel over aan de zorgverleners. CZ besteedt vooral veel aandacht aan e-health. Dat kost minder geld en personeelsuren. Dat is belangrijk, vindt de zorgverzekeraar, want vooral in de ggz is sprake van personeelsgebrek en schaarste aan zorg.

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn — www.gezondezorg.org

17 augustus 2018

Dat de kwaliteit van zorg moeilijk vast te stellen is, is zeker in dit geval onzin. Kwaliteit van zorg in de cure = 2 x pathologieverloop (= ziektelastverloop plus eventuele medische/psychische indicatoren) plus 1 x patiënttevredenheid.

En in het wetenschappelijke onderzoek naar depressie worden al decennialang grondig gevalideerde depressievragenlijsten gebruikt, ook qua effectonderzoek. Zonder dat daar ooit bedenkingen tegen geuit zijn. Maar nu er een vergoedingencomponent bij komt kijken zouden die instrumenten in ene niet meer voldoen? Zeer ongeloofwaardig.

De psychiaters en psychotherapeuten in kwestie reageren nu op eenzelfde manier als de homeopaten toen evidence-based medicine zijn opgang deed en RCT's homeopathie meestal als onwerkzaam classificeerden: "Onze therapieën zijn niet te beoordelen met de methoden die in de rest van de geneeskunde gebruikt worden."

Dan Pieter Derks. Die rijdt op een belangrijk punt een ernstig scheve schaats: hij suggereert dat er sprake zou zijn van 'no cure, no pay' in het experiment. De leugen regeert, want Menzis heeft continu duidelijk gemaakt dat dat >niet< het geval is. Aanneemsommen, selectieve zorginkoop of bonus-malusbeloning enerzijds en 'no cure, no pay' anderzijds is een zeer groot verschil, Pieter!

En "Uiteindelijk is bij zorgverlening inspanning bepalend, resultaten zijn moeilijk als hard criterium te gebruiken" (Achmea)? Dat is niet minder dan schandalig! Alle zorgverzekeraars hebben het Hoofdlijnenakkoord 2019-2022 onderschreven, waarin staat:

[quote]
Gedurende de looptijd van dit akkoord zal het in kaart brengen van ongewenste praktijkvariatie voor een beperkt aantal aandoeningen door partijen worden voortgezet. (...)
Partijen onderschrijven de ambitie dat in 2022 voor ruim 50% van de ziektelast de uitkomsten van zorg die er voor de patiënt toe doen inzichtelijk zijn en deze te gebruiken zijn voor:
i) Het bevorderen en ondersteunen van het lerend vermogen van zorgprofessionals (artsen, verpleegkundigen en verzorgenden) en instellingen door benchmarking.
ii) Het verstrekken van keuze-informatie voor patiënten.
iii) Zorginkoop die aansluit bij de behoeften van de patiënt.
[/quote]

En daarmee zijn we er nog niet. VGZ zou niet werken aan kwaliteitsverbetering via het geld? Waar valt het contract tussen VGZ en FysioTopics/Zorg1 met aanneemsomfinanciering voor fysiotherapie bij lagerugklachten dan onder? Dat is ook een vorm van uitkomstfinanciering!

En ook CZ zou er niet aan werken via het geld, terwijl het vooral aandacht geeft aan e-health omdat dat minder geld en personeelsuren kost? Hoe doorzichtig kan je drogredenering zijn!

Voor iemand die zijn gedachtengangen niet in allerlei kronkels probeert te dwingen is de zaak overduidelijk:
* Alle hoofdrolspelers in de curatieve zorg hebben een akkoord gesloten waarin bovenstaand geciteerde afspraken zijn gemaakt.
* Menzis zet een experiment op die die afspraken dient, in een discipline die een sterk stijgende kostencurve kent en waarvan de werkzaamheid van de behandelingen zeer onduidelijk is.
* Een aantal psychiaters en psychotherapeuten wenst geen verantwoording af te leggen over de effectiviteit van hun behandelingen. Ze komen in verweer tegen het experiment maar hun argumenten zijn ernstig invalide. Sommige zijn zelfs misleidend.
* Via een op een hoofdpunt ook misleidende viral gaande video van een cabaretier ontstaat een anti-Menzis momentum.
* De andere drie grote zorgverzekeraars laten Menzis vallen als een baksteen en zeggen goed beschouwd het genoemde akkoord eenzijdig op.

Dat kan niet!

Frank Conijn — www.gezondezorg.org

18 augustus 2018

Er had natuurlijk moeten staan: "Menzis zet een experiment op dat die afspraken dient".

PJM van Loon

19 augustus 2018

Het is een gotspe, dat juist Menzis zich zo "de kwaliteit van de zorg" en dan nog wel "in het belang van de patient" en een beetje "om de zorgkosten in de hand te houden" bekommert.
Ruben Wenselaar was een van de adviseurs ( verder allen uit Menzis gelederen) , die het boek "Uitdagingen voor een gezonde Zorg" door Roger van Boxtel, toen de Menzis CEO en de PvdA econoom Willem Vermeend in 2010 de wereld instuurden.
Volkomen belachelijke nonsens, zeker als je als arts dit te lezen krijgt en zo de gruwelijke werkelijkheid onder ogen krijgt: De werking van de "geneeskunde" wordt door volstrekte buitenstaanders, gekte en geld geregeerd.
Hogervorst heeft de Amerikaanse bankprincipes in ons zorgstelsel gestopt , zonder zich om de kwaliteit en de diepstgevoelde wens van de gewone patiënt te bekommeren. Die wil alleen maar vertrouwen in de dokter en het ziekenhuis, ook als ze het lichaam niet beter kunnen maken. The Healthcare crisis, waar de USA nu diep inzit is dan ook ons voorland. De Zorgverzekeraars hebben een verkeerde rol toebedeeld gekregen.

Peter Koopman

20 augustus 2018

Ook is bekend dat in de GGZ de kwaliteit van de relatie tussen patiënt en zorgverlener een belangrijke rol speelt in het resultaat van de behandelingen ( in GGZ vaak multidisciplinair ). Een resultaat van 30% blijkt ook vaak toe te schrijven aan het “placebo-effect” dat daarvan uitgaat. Een hoger resultaat kan derhalve pas toegeschreven worden aan andere factoren zowel aan de zijde van de patiënt ( bijv. “secundaire gain” ) als aan de professionals ( deskundigheidsniveau en discipline ). Alleen op “resultaat” meten lijkt me arm!

Frank Conijn — www.gezondezorg.org

20 augustus 2018

@Peter Koopman -- Ik zou dat nog niet eens een placebo-effect willen noemen. Het gevoel dat er iemand is die zich echt om jou bekommert, dat je er niet alleen voor staat, kan enorm geruststellend werken. Met als gevolg: angstreductie, wat ook op depressie een gunstige invloed zal hebben. Naast de mogelijkheid dat behandelaars die zich echt bekommeren om hun patiënten ook vakinhoudelijk beter zijn.

Maar die attitude van de (hoofd)behandelaar komt tot uiting in een goede patiënttevredenheidsmeting. Ik weet niet voor instrument het experiment daarvoor gebruikt, maar dat wordt ook gemeten.

Top