Volgens de Amsterdamse GGD loopt de aanpak vast door het ontbreken van centrale aansturing op de doorstroom van gebruikers naar passende zorg. Dat schrijft het Parool. Wachtlijsten en beschikbare opvangplekken zijn verdeeld over verschillende organisaties die niet met elkaar samenwerken.
Crackgebruikers
Hoeveel crackgebruikers Amsterdam telt, weet de gemeente niet. Begin dit jaar hebben onderzoekers van de GGD ongeveer dertig professionals gesproken en een rapport opgesteld. De GGD concludeert: “Er wordt hard gewerkt, maar de aanpak is versnipperd, waarbij stadsdelen en organisaties als ‘eilandjes’ opereren.” Stichting Mainline, die zich inzet voor de gezondheid van kwetsbare drugsgebruikers, schat in een quickscan dat het er tussen de 3000 en 9000 kunnen zijn. Een deel van hen komt uit Oost-Europa en is dakloos.
Maatregelen
Amsteredam heeft aangekondigd zero-tolerancezones rond gebruikersruimtes te willen instellen, meer opvang te regelen voor dakloze Oost-Europeanen en harder te gaan optreden tegen malafide uitzendbureaus die arbeidsmigranten na ontslag op straat laten belanden. Dat gaat in eerste instantie zo’n 3,5 miljoen euro kosten. Burgmeester Femke Halsema heeft al eerder gezegd dat zij repatriëring van buitenlandse verslaafden ‘op grotere schaal’ wil inzetten. De GGD adviseert daarbij een uniforme aanpak van vrijwillige terugkeer en uitbreiding van gebruikersruimtes. De GGD adviseert de losse initiatieven samen te brengen in één stedelijk actieplan, met een programmamanager die zorg, opvang, handhaving, preventie en harm reduction bij elkaar brengt.
