優太丸 木戸 stock.adobe.com
Gemiddeld verleent een zorgmedewerker slechts iets meer dan de helft van de werktijd daadwerkelijk zorg. Naast zorg en de administratie, zijn medewerkers ook relatief veel tijd kwijt aan ‘overige werkzaamheden’. Hier vallen bijvoorbeeld overleggen en trainingen onder.
De administratiedruk wordt al jaren geschat rond hetzelfde niveau, tussen de 30 en 40 procent. Ondanks allerlei voornemens van opeenvolgende bewindspersonen en opgezette programma’s om die te verlagen.
Jeugdzorg
Vooral in de jeugdzorg zijn medewerkers, zowel bij cliëntgebonden als niet-cliëntgebonden functies, nu relatief veel tijd kwijt aan administratie, namelijk bijna 40 procent. Ook in huisartspraktijken (35,6 procent) en in ziekenhuizen (35,5 procent) wordt veel gerapporteerd.
Van de 1,5 miljoen werknemers in de gezondheids- en welzijnszorg werkt 78 procent in de directe zorg, of in de ondersteuning of begeleiding van patiënten en cliënten: de cliëntgebonden beroepen.
Hoge werkdruk
Dit zijn bijvoorbeeld verpleegkundigen en verzorgenden, maar ook groeps- en woonbegeleiders. Administratie is hier vooral verslaglegging van zorgverlening.
Ruim 44 procent van de werknemers in een cliëntgebonden beroep geeft aan dat ze een hoge of zeer hoge werkdruk ervaren. Van de werknemers die meer dan gemiddeld tijd besteden aan administratie, ervaart 50 procent een hoge werkdruk.
Bij werknemers in niet-cliëntgebonden beroepen ervaart 30 procent een hoge of zeer hoge werkdruk. Als zij bovengemiddeld tijd besteden aan administratie, geven ze ook vaker aan een hoge werkdruk te hebben (34 procent).
Lees ook: Dit zijn de zeven administratieve taken waar zorgverleners vanaf willen


Wie doorbreekt de regel- en controle drift? Administratie is inmiddels ook routine. Dus dit loslaten is ook niet eenvoudig. Dit is zeer complex. Bij elke regeerperiode wordt het verminderen van de administratieve last als belangrijk issue ingezet. Tot nu met weinig resultaat. De incidenten politiek werkt daar ook niet aan. Een incident wordt verheven tot nationaal probleem, dat leidt tot extra controle en regelgeving
Niemand durft te zeggen, laten we even afwachten of dit een structureel probleem is. In dat opzicht zijn politici lafaards. Dus het is niet alleen roepen de regels moeten minder, maar het begint bij het nagaan waarom we alles verregelen. Eerst de bron aanpakken in plaats van symptoombestrijding.
78% van de werkers IN de zorgberoepen hebben last van veel „oneigenlijke taken“. Voor zover deze organisatie-gebonden zijn danwel via extern toezicht „moeten“ is beperking gemakkelijk. Maar indien kwaliteitsbewakend in de professionele ( vaak multidisciplinaire) zorgverlening aan individuen vergt vermindering daarvan breder en voorzichtig handelen. Daarnaast kan het werk van de 22% medewerkers AAN de zorg soms bestaan uit administratieve ondersteunende opgaven. Een afbouw daarvan heeft dan consequenties voor deze medewerkers. Misschien is omscholing naar beroepen IN de zorg dan een perspectief?
Dat is toch ook een framing. Omdat een deel van de administratie zorggerelateerd is om zorgvuldigheid en opvolging van interventies te borgen. Men had ook kunnen stellen dat in de zorg daarmee 69% van de tijd zich bezighoudt met directe zorgtaken… het blijft dus sensationeler om dergelijke uitspraken te doen…