Het laatste zorgnieuws, eerst
Er is veel discussie over de toekomst van de langdurende zorg. Die discussie speelt bij mensen die er dagelijks mee te maken hebben en bij ´gewone´ burgers: écht aan de keukentafel onder het eten of op een verjaardagsfeestje. Het gaat dan over de plannen van de overheid, gemeenten en zorgaanbieders.
Lees verder
Solidariteit is de hoeksteen van ons zorgstelsel. Gezond is solidair met ziek. Dat is een groot goed. Dat grote goed is geborgd in de zorgverzekeringswet. Die zorgt ervoor dat iedereen in Nederland, gezond of ziek, verzekerd is voor een breed pakket van zorg, en dat iedereen voor die verzekering geaccepteerd wordt.
Lees verder
Is het acceptabel dat je in gelijke situaties in Amersfoort wel toegang krijgt tot bepaalde Wmo-voorzieningen en in Heerenveen niet? Over deze vraag heb ik de afgelopen tijd veel wethouders en kandidaat-raadsleden gesproken.
Lees verder
Onlangs was in het nieuws dat voor de helft van alle medische behandelingen geen bewijs is dat het effect heeft. En dat ook niet altijd bewezen kan worden of het de patiënt gezondheidswinst oplevert. Gezondheidswinst. Een mooie term. Maar wat is het eigenlijk?
Lees verder
Passen zorgstandaarden wel bij het belevingsgerichte karakter van de langdurige zorg? Het lijkt een paradox: een standaard voor maatwerk. Toch is dat precies waar het om gaat in de langdurige zorg.
Lees verder De manier waarop we de zorg in Nederland hebben geregeld, heeft iets van een piramidespel. Iedereen legt premie in om de zorg te kunnen betalen in de verwachting later zelf ook te kunnen claimen.
Lees verder Is de invoering van de nieuwe Wmo per 1 januari 2015 nog wel haalbaar? Dat is een vraag die steeds prangender wordt. Ook in het licht van de gemeenteraadsverkiezingen is dit een actueel vraagstuk.
Lees verder
De zorgsector werkt gestaag aan registratie en transparantie. Dat gaat weliswaar niet altijd even soepel en eenduidig. De echte achillespees van deze onstuitbare trend zijn goede bronregistraties in het primaire proces en adequate ICT. Daarvoor zijn de software-leveranciers keihard nodig. Maar de softwaremarkt in de zorg zit vrijwel op slot.
Lees verder
In 2008 begon Nederland vol goede moed met de invoering van het landelijk EPD. Daarnaast waren er initiatieven als Google Health. Dit initiatief is voortijdig gestrand.
Lees verder We staan aan de vooravond van één van de grootste hervormingen van ons zorgstelsel sinds het einde van de tweedeling tussen ziekenfonds- en particulier verzekerden in 2006. Een revolutie die zich bijna stilzwijgend voltrekt.
Lees verder Concentratie of regionale samenwerking, that’s the question in de oncologische zorg in Nederland. Voorop gesteld: die zorg is goed. Maar, zo werd in een onlangs verschenen rapport van de Signaleringscommissie Kanker bevestigd, er zijn nog steeds relevante verschillen in de kwaliteit van zorg tussen ziekenhuizen.
Lees verder
Twaalfuursdiensten zijn onderdeel van de cao-onderhandelingen in algemene ziekenhuizen. Er is inmiddels veel praktijkervaring mee. Deze diensten kunnen een lust zijn, als medewerkers niet uitsluitend in twaalfuursdiensten werken.
Lees verder
Dat internet en informatietechnologie niet zijn weggelegd voor mensen met een verstandelijke beperking is tegenwoordig een achterhaalde opvatting. Dit gaat echter alleen op als er specifieke toepassingen zijn, die relevante functionaliteiten ook voor deze groep toegankelijk maken.
Lees verder
Voorkomen is beter dan genezen. Daarover is vrijwel iedereen het eens. Toch speelt in alle discussies rond de financiering van (stijgende) zorgkosten het thema preventie een bescheiden rol.
Lees verder Vanuit zorgverleners bezien is de grote vraag rond de gemeenteraadsverkiezingen 2014: wat voor nieuw werk komt er op ons af? Deels is dat een retorische vraag. Immers, we weten dat de decentralisatie vanuit het rijk richting gemeenten linksom of rechtsom wordt doorgezet. Wellicht minder stringent dan het kabinet eerst beoogde, maar de koers is duidelijk.
Lees verder
Het is verleidelijk om aan de vooravond van de gemeenteraadsverkiezingen te gaan debatteren over de verantwoordelijkheden die gemeenten wel of niet moeten krijgen in de ondersteuning van mensen met een beperking.
Lees verder
Het zorginkoopproces in de AWBZ gaat gepaard met veel rompslomp. De ingrijpende stelselwijzingen (Jeugdwet, Wmo en Wet langdurige intensieve zorg) zouden kunnen worden aangegrepen om de huidige wijze van AWBZ-zorginkoop fundamenteel te heroverwegen. Gebeurt dat niet, dan is het een illusie om te denken dat de administratieve lasten zullen dalen.
Lees verder
Al geruime tijd verschijnen in media diverse artikelen over de wijze waarop kleine zorgverleners als ergotherapeuten, psychotherapeuten, fysiotherapeuten en logopedisten door de zorgverzekeraars onder druk worden gezet. Die verzekeraars geven het ook zelf toe.
Lees verder Nul-urencontracten mogen per 1 juli 2014 alleen nog in onvoorziene en onplanbare situaties worden ingezet. U dient oproepkrachten dan een contract aan te bieden op basis van het aantal uren dat zij de laatste drie maanden gemiddeld hebben gewerkt.
Lees verder
Regelmatig krijg ik de vraag hoeveel verpleegkundigen nodig zijn op een ziekenhuisafdeling om goede zorg te bieden en overlijden door onnodige fouten te voorkomen. Tot nu toe kon ik alleen naar Amerikaans onderzoek verwijzen. Maar nu is er dan toch ook de Europese studie RN4CAST.
Lees verder
Gemeenten beseffen zich dat in de grote opgaven waar zij voor staan burgers een veel actievere rol dienen te hebben. Dat geldt bij de transities, maar ook bij de aanpak van de grote gezondheidsverschillen tussen hoog- en laagopgeleiden in veel gemeenten. Zij slagen alleen in de opgaven als burgers actief participeren, ook burgers met een lage opleiding of een migranten achtergrond.
Lees verder
Terwijl ik ontwikkelingen binnen de zorg-ICT al jaren op de voet volg vanuit mijn betrokkenheid bij Zorg & ICT, betrap ik mijzelf erop dat het me steeds meer persoonlijk interesseert. Krijg ik straks nog wel de zorg die ik nodig heb? En wat kan ik allemaal doen om mijn gezondheid in de gaten te houden?
Lees verder De vermeende macht van zorgverzekeraars vormt momenteel een dankbaar onderwerp in het publieke debat. Voorbeelden te over – van de wethouder in Zoetermeer die zich opwindt over de mogelijke sluiting van de spoedeisende hulp tot de NPCF die stelt dat zorgverzekeraars data geheim houden.
Lees verder
De professional en de organisatie krijgen door het inzetten van talenten en technologie een minder vanzelfsprekende rol. Eén die gericht is op de essentie: het toerusten van mensen door hen ruimte te bieden, waarin talenten tot ontwikkeling worden gebracht en daadwerkelijk worden ingezet. Dit leidt tot vitale ruimte.
Lees verder Juist in tijden van bezuiniging is het van levensbelang dat zorginstellingen aan marketing doen. Doen ze dat niet, roepen ze uiteindelijk alleen maar nieuwe bezuinigingen over zich af. Marketing is geen kostenpost, maar een noodzakelijke investering.
Lees verder Onze zorg lijdt aan dodelijke vetzucht en blijft maar doorgroeien. Economen voorspellen dat landen als Nederland failliet zullen gaan aan de kosten van de zorg.
Lees verder
‘Het zijn iedere keer weer dagkoersen’, zo typeert een collega de huidige situatie. BAHMAS (spreek uit bahamas) zegt een ander. Het staat voor ‘Bijna Alles Hangt Met Alles Samen’. Het zijn karikaturen van hoe de wereld in het sociale domein momenteel aanvoelt.
Lees verder
Op 13 december 2013 krijgt mevrouw Steentjes te horen dat ze binnen 6 weken weg moet uit woon-zorgcomplex Meulenvelden in Didam. Ze is 89 en bijna blind. Gelukkig heeft ze haar nicht, haar enige familielid, die haar regelmatig bezoekt. Nu nog wel.
Lees verder Een immens populaire term, vooral bij zorgverzekeraars: shared savings. Herschikking van taken en middelen levert besparing op, en een deel van het geld dat vrij komt vloeit terug naar ‘het veld’. Financiële prikkels op de juiste plaats; iedereen blij.
Lees verder Minister Asscher zal het niet leuk vinden, maar een verstandige HR-manager bouwt aan een zorgorganisatie met zo min mogelijk personeel in vaste dienst. Helemaal kom je er nog niet vanaf, omdat de politiek aan oude waarden wil vasthouden. Maar het vaste dienstverband is eigenlijk niet meer van deze tijd.
Lees verder Verpleegkundige adviesraden, in steeds meer ziekenhuizen worden ze ingesteld. Een goed teken vinden we. En tegelijkertijd is het opmerkelijk dat er niet overal verpleegkundige adviesraden zijn. Want de verpleegkundige speelde, samen met de medicus en de patiënt, toch altijd al een essentiële rol in de ziekenhuizen?
Lees verder
“Aandacht voor Iedereen”, onder dit motto is Zorgbelang Noord-Holland regionaal actief om belangenbehartigers toe te rusten voor de transitie van de AWBZ. Er moeten nog heel wat stappen gezet worden om het cliëntperspectief bij de transitie recht te doen.
Lees verder
De introductie van integrale bekostiging en de afschaffing van het fiscaal ondernemerschap van vrij gevestigde medisch specialisten per 1 januari 2015 dwingen ziekenhuizen en medisch specialisten tot een intensieve verkenning van nieuwe organisatiemodellen.
Lees verder Het was misschien niet het meest in het oog springende jubileum, maar vorig jaar bestond “maatschappelijk ziekenhuiswerk” in Nederland een eeuw. "Het wegnemen van belemmeringen die herstel en ontslag van de patiënt in de weg staan", was het doel van zuster Heleen ter Meulen in 1913.
Lees verder
Onze voeding wordt gezonder. Weliswaar pas in 2020, maar het signaal is goed. Minister Schippers heeft namelijk afspraken gemaakt met de voedingsindustrie en de horeca. Minder zout, minder calorieën en minder vet, want dit zijn de dingen waarvan we te veel eten en dus ongezond worden.
Lees verder
“Heel ernstig”, zo beoordeelt Michel van Schaik van Rabobank en voorzitter van de Commissie Zorg van de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) het besluit van accountants om de jaarrekeningen over 2013 van alle ziekenhuizen niet goed te keuren in het FD van 7 februari.
Lees verder Dertig jaar geleden, om precies te zijn op 1 januari 1983, werd een Grand Design voor de geestelijke gezondheidszorg (ggz) over ons land uitgerold. Regionale ggz-organisaties werden gevormd voor ambulante zorg (RIAGG’s), woonvoorzieningen (RIBW’s) en regionale psychiatrische ziekenhuizen.
Lees verder
Ik kan me voorstellen dat ziekenhuizen die willen samenwerken of fuseren vragen hebben over specifieke aspecten van hun samenwerking en hoever deze mag gaan. Daar kan ik een helder antwoord op geven. Bij de Autoriteit Consument & Markt (ACM) staat het belang van de consument centraal.
Lees verder Frieslab: mission impossible, een veelgehoorde uitspraak vijf jaar geleden. Met een assistent en een heel klein onderzoeksbudget begonnen we aan Frieslab om knelpunten in wet- en regelgeving in kaart te brengen en zo mogelijk op te lossen. De reacties varieerden van ’dat lukt nooit’ tot aan ’oh, echt iets voor jou’.
Lees verder
Preventie is belangrijk voor het welzijn van mensen en om de kosten in de zorg te drukken. Het is niet moeilijk om daarvan de logica te zien. Vorige week werd dat tijdens de slotconferentie van het programma Preventiekracht van ZonMw op diverse manieren onderstreept.
Lees verder De ggz is mensenwerk. Personeel is ons kapitaal. Het vormt de hoofdmoot van kosten in de ggz. Instellingen hebben te maken met veel onzekerheid en ze moeten inspelen op grillig beleid van de landelijke overheid, gemeenten en zorgverzekeraars.
Lees verder
Waarom zijn in Nederland, één van de meest welvarende landen in de wereld, toenemend mensen aangewezen op voedselhulp? Waarom zijn in Noorwegen inmiddels alle inwoners “miljonair”, omdat de opbrengsten van de olie en gasverkoop in een fonds zijn gestopt en worden gespaard, om zo meerdere generaties te dienen, terwijl in Nederland de aardgasopbrengsten in 2 generaties er geheel doorheen worden gedraaid?
Lees verder
Pakken de verzekeraars eindelijk hun regierol eens ferm op en Zorgland Nederland is meteen in rep en roer. SEH’s moeten gesloten worden, IC’s moeten dicht en complexe ingrepen moeten zoveel mogelijk op één plek in een regio gebeuren.
Lees verder
Sinds we met veldpartijen en de minister vorig jaar juli de handtekening hebben gezet onder het hoofdlijnenakkoord voor de medisch specialistische zorg, hebben partijen niet stilgezeten. Integendeel.
Lees verder
Al in 1933 startte de Union for International Cancer Control (UICC) uit Geneve met een wereldwijd offensief tegen kanker. Nu, 80 jaar later heeft deze union 760 organisaties aan zich gebonden en ondersteunt deze wereldwijd organisaties en campagnes met onderzoek, kennis en financiële middelen.
Lees verder Afgelopen week hebben negen partijen een belangrijke intentieverklaring ondertekend. Niet alleen de umc’s, ook de andere ziekenhuizen, van groot tot klein, de huisartsen, de specialisten en de patiëntenverenigingen hebben hun handtekening gezet. Er ontbreekt er maar één: die van de minister.
Lees verder
Een vriendelijk glimlachende staatssecretaris die recht in de camera kijkt en een neutrale blik van de VNG-voorzitter, die de camera lijkt te negeren. Dat zien we op de foto bij het dubbelinterview van Martin van Rijn en Annemarie Jorritsma, afgelopen zaterdag in dagblad Trouw. Tekenend voor de verhoudingen tussen beide bestuurslagen?
Lees verder
De zorglobbyist die geld versiert is een bikkel, de zorglobbyist die geld kwijtspeelt een sukkel. Het feest van de groei van de zorg gaat door dit cultuurtje bijna onverminderd door.
Lees verder Als er één sector in de ggz is die vaak te maken heeft met onterechte beeldvorming, is het de verslavingszorg wel. ‘Pappen en nat houden’, ‘werkt toch niet’. Ik hoor het ongefundeerd nog wel eens voorbij komen.
Lees verder Meer transparantie in de resultaten van behandelingen in ziekenhuizen blijft een probleem. Volledige openheid is nog steeds zeldzaam en moet vaak worden afgedwongen. Immers, in de resultatendiscussie kennen we maar drie soorten cijfers: goede, slechte en geen cijfers.
Lees verder